.

لبخندها پیر شده اند / می گریند ... / می گریند ...

بودن، دشواریِ کهنه‌ای‌ست.

خوشبخت کسی‌ست

که برای خوشبخت

دست تکان می‌دهد

و باد بود.

* کوروش کرم‌پور

که ما را چون ولگردان نظاره می‌کرد

آفتاب و باران را از ما دریغ می‌کرد

پس به چراغ‌های مانده در خزان بی‌انتها پناه می‌بردیم.

* احمدرضا احمدی

تقدیر

نانوشته‌ترین وهم آفرینش است

این را از تکه‌ای آهن آموختم

خمپاره‌ای

که هرگز عمل نکرد.

(علی‌رضا راهب ـ یک استکان عرق چهل‌گیاه)

گفتم اینک ترجمان حیات
تا قیلوله را بی‌بایست نپنداری.

آن‌گاه دانستم
که مرگ
پایان نیست.

*احمد شاملو / کژ مژ و بی‌انتها ... / حدیث بی‌قراری‌ی ماهان

هنگام بوسه و غزل عاشقانه نیست
هر چیز رنگ آتش و خون دارد این زمان
هنگامهٔ رهایی لبها و دست هاست
عصیان زندگی است
در روی من مخند!
شیرینی نگاه تو بر من حرام باد!
بر من حرام باد از این پس شراب و عشق!
بر من حرام باد تپشهای قلب شاد!
یاران من به بند،
در دخمه‌های تیره و غمناک باغشاه
در عزلت تب آور تبعیدگاه خارک
در هر کنار و گوشهٔ این دوزخ سیاه
زودست گالیا!

"ه ـ الف سایه"

یکی از اعجازای موسیقی اینه که بعضی وقتا حتی اگه ترانه ی اونو هم متوجه نشی باز هم بصورت حیرت آوری روح و روانتو با یه ریتمِ آرامش دهنده ای می رقصونه.

آلبوم "کووات" یکی از این موسیقی هاس؛با هنرنمایی محسن میرزاده و یلدا عباسی. این آلبوم به زبانِ "کُرمانجی"ِ!

کُرمانجی ها, کُردای شمال خراسان هستن که از زمان شاه اسماعیل اول تا شاه عباس صفوی از مناطق شمال غربی ایران به بخشای شمال شرقی کشور کوچونده شدن, تا در برابر یورشای بی امان ازبکان و ترکمنان به ایران پاسدران مرزای کشور باشن.

 این آلبوم رو از سایت "کووات" می تونین دانلود کنین و گوش بدین (لینکشُ آخر متن گذاشتم)، شاید شما برعکسِ من اصلن ازش خوشتون نیاد اما به شنیدنش می ارزه.

من آهنگِ شماره 1 (لِ یاره) و آهنگِ شماره 3 (عزیز جان) رو خیلی دوس دارم.

اگه حوصله ندارین کلّ آلبوم رو دانلود کنین، بد نیس فقط این دو آهنگُ دانلود کنین و لذت ببرین.

اینم لینک وبلاگِ موسیقی کرمانجی خراسان که آهنگای آلبوم کووات رو می تونین از قسمت "دانلود آهنگ ها" دانلود کنین (آهنگِ 1 تا 7):

http://kuwatmusic.blogfa.com/

پ.ن1: کووات: باد ملایم، نسیم

پ.ن2: کوات، در همه زمینه ها ساختارشکنی کرده است و در عین حال پختکی و اصالت کرمانجی را در خود دارد. از ریتم اجرا، صدای خواننده، ترانه و نحوه گردش نغمات گرفته تا ترکیب سازهای مختلف. کوات بر خلاف نامش طوفان است، طوفانی در موسیقی کرمانجی خراسان. آن ر...ا می توان ثمره تلاش تمام اهالی موسیقی کرمانجی در چند سال گذشته دانست. آهنگهای کوات هر چند کلامی کرمانجی دارند اما موسیقی آن برگرفته از فرهنگهای مختلف است و ماهیت آهنگها گاه به سوی شرق خراسان و هرات میرود.
"مهندس مهدی رودکی"

از آسمان : برف ریخت ... هواپیما ریخت ... جان ریخت ...

به راستی که از تولد تا مرگ، پرتاب سنگی از دست کودکی به جای نامعلوم است که دلایل و عواقبش بر سنگ­زننده و خورنده هیچ روشن نیست.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

عباس معروفی؛ از رمان "ذوب­شده"

احساس می‌کنم
در بدترین دقایقِ این شامِ مرگ‌زای
چندین هزار چشمه‌ی خورشید
                                    در دلم
می‌جوشد از یقین؛
احساس می‌کنم
در هر کنار و گوشه‌ی این شوره‌زارِ یأس
چندین هزار جنگلِ شاداب
                               ناگهان
می‌روید از زمین.

□

آه ای یقینِ گم‌شده، ای ماهیِ گریز
در برکه‌های آینه لغزیده توبه‌تو!
من آبگیرِ صافی‌ام، اینک! به سِحرِ عشق؛
از برکه‌های آینه راهی به من بجو!

□

من فکر می‌کنم
هرگز نبوده
            دستِ من
                       این سان بزرگ و شاد:

احساس می‌کنم
در چشمِ من
               به آبشرِ اشکِ سُرخ‌گون
خورشیدِ بی‌غروبِ سرودی کشد نفس؛

احساس می‌کنم
در هر رگم
            به هر تپشِ قلبِ من
                                    کنون
بیدارباشِ قافله‌یی می‌زند جرس.

□

آمد شبی برهنه‌ام از در
                             چو روحِ آب
در سینه‌اش دو ماهی و در دستش آینه
گیسویِ خیسِ او خزه‌بو، چون خزه به‌هم.

من بانگ برکشیدم از آستانِ یأس:
«ــ آه ای یقینِ یافته، بازت نمی‌نهم!»

تو به دنیا آمدی تا زندگی نمیرد!

پ.ن۱: تولدت رو به خودم و خودت تبریک می گم. و از خودم و خودت عذر می خوام که دیگه هیییچی نمی تونم بنویسم، حتی یه تبریک تولد.

پ.ن۲: اما . . .

مرگ دیگر اتفاق سرزده­ای نیست

وقتی تابوت­های آهنی

هر بار مرا از تو

                          تا مهرآباد

                                               تشییع می­کنند

پیش از تو

              صحرای آتاکاما

با تو

       قصر شاهزادگان لندن

و حالا که از رفتن می­گویی

             سیل پاکستان جاری­ست

                               در قلب کوچک و غمگین­ام

بهار را که ارتودنسی کرده ای

لااقل دکمه های تابستان را باز بگذار

اين روزا ديوار يه خونه­ي قديمي­ام كه مهتابيِ سوختَه­م بدجور دلش جنگولك يه مارمولك بازيگوشو مي­خواد!

من از بوشهر

                     تیر                          مرداد

                                شهریور

و همه ی مهر را در این شعر می گذارم؛

برف تن ات را همان تهران باریده است.

التیام، نشانی زخم ها را گم کرده است . . .

           بهار را که ارتودنسی کرده ای

           دکمه­های تابستان­ را  لا اقل باز بگذار

دیگر

گرگ­های وحشی­ات

آنقدر پلنگ

               شده­اند

که با لباس­های شخصی خود

            به غارت گله بروند؛        

                          بی­چاره بره­های شریف!

دیرست گالیا!

هنگام بوسه و غزل عاشقانه نیست

هرچیز  رنگ آتش و خون دارد این زمان

هنگامه­ی رهایی لب ها و  دست هاست

این فرش هفت­رنگ که پامال رقص توست

از خون و زندگانی انسان گرفته رنگ . . .

"هوشنگ ابتهاج"

صلاحیت حضور افراد در نظام را مردم آن نظام تعیین می کنند.